Έκανα προσωπικά την άφιξη μιας κυρίας, πολύ ευγενική, χαμογελαστή, όλα καλά.
Την καλωσόρισα, την έβαλα στο σπίτι, τα εξήγησα όλα βήμα-βήμα: φως, air condition, ζεστό νερό, τα πάντα.
Κάποιες ώρες μετά μου σκάει μήνυμα:
«Δεν μπορώ να μπω μέσα, η πόρτα δεν ανοίγει!»
Ξεκινάω για εκεί…
Φτάνω, τη βλέπω έξω αγχωμένη. Της λέω ήρεμα:
«Μπορείτε να δοκιμάστε να ανοίξετε, να δώ τι πάει λάθος?»
Βάζει λοιπόν το κλειδί στην κλειδαριά το αφήνει εκεί και με κοιτάει.
Ακίνητο.
Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά.
Την κοιτάω και γω, την ξανακοιτάω, κοιτιόμαστε γενικά:
«Να το γυρίσουμε να ξεκλειδώσει;»
Το γυρίζει, κλικ, η πόρτα ανοίγει.
Τι να πώ?
Στη χώρα της μάλλον οι πόρτες ανοίγουν με τηλεπάθεια;
Νίκος, Χανιά
…και ζήσανε αυτοί καλά…
